Project: wire-distraction
Ένα νέο σπίτι φέρνει ένα νέο γραφείο που φέρνει διάθεση για βασικές επιτραπέζιες αλλαγές που θα ανοίξουν το πεδίο δράσης εκείνου που κάθεται πίσω απ’το γραφείο.
Έφτασε το μαχαίρι στο κόκκαλο της δυσλειτουργικότητας και του παράφρονα εγκλωβισμού στα σύρματα και τα καλώδια της τεχνολογικής μου υποστήριξης.
Α π ο σ υ ρ μ α τ ο π ο ι ο ύ μ α ι.
Wireless desktop, αδιαπραγμάτευτα. Ασύρματο trackball, πληκτρολόγιο, μικρόφωνο, σταθερό τηλέφωνο, κινητό τηλέφωνο (φτάνει πια με αυτά τα hands-free καλώδια που επεμβαίνουν παντού – χίλιες φορές ένα μικρούλι bluetooth). Όσο λιγότερα καλώδια πάνω στο γραφείο, τόσο λιγότερα και κάτω απ’το γραφείο. Απλό. Έτσι το σκέφτηκα, και ξεχύθηκα σε αγορές που θα με απαγκιστρώσουν από την καλωδίωση.

Χθες καθώς εστίαζα στα τετραγωνικά εκατοστά που μου απομένουν ελεύθερα στην επιφάνεια του γραφείου μου, φαντασιώθηκα πως το επιτραπέζιο φωτιστικό μου θα ήταν ιδανικό αν μπορούσε να ίπταται. Να αιωρείται έστω – για να μην επεισέρθουμε σε προβληματισμούς περί πτητικών ιδιοτήτων των αντικειμένων, σχετικών μηχανισμών πτήσης, κτλ. Απλή αιώρηση, σαν τα σωματίδια σκόνης που τριγυρίζουν ολούθε γύρω μου.
20 τετραγωνικά εκατοστά...μάξιμουμ. Και χωρίς το μπουκάλι με το νερό και το ποτήρι.
Σε τόσο χώρο μπορώ να κινηθώ ελεύθερα πάνω στο γραφείο αυτή τη στιγμή. Τα καλώδια έχουν διασταυρωθεί κατάλληλα, έχουν φτιάξει το δίκτυό τους, και τα χέρια μου βρίσκονται και χάνονται μέσα στα πλοκάμια τους. Χα! Αλλά όχι για πολύ. Έχουν γνώση οι φύλακες, κι έχει cordless η Kensington. ;-)---------------------------------
Μελανό σημείο της ασύρματης ζωής: οι φορτιστές. Ό,τι κερδίζω σε χώρο, το χάνω σε πρίζες.
Υπομονή αδέρφια, θα γίνει κάτι και γι’αυτό. Δεν γίνεται όλα γύρω μας να αποφορτίζονται εσαεί!







